عاشق همیشه تنهاست....

                  يکی داشت ويکی نداشت  

اونی که داشت تو بودی و اونی که تو رو نداشت من

                  يکی خواست و يکی واست

اونی که خواست توبودی و اونيکه بی تو بی تو بودن رونخواست من

                   يکی آورد و يکی مياورد

اونی که آورد تو بودی و اونی که بجز تو به هيچکی ايمان نياورد من

                   يکی موند و يکی نموند

اونی که موند تو بودی و اونی که بی تو نمی تونست بمونه من

                    يکی رفت و يکی نرفت

اونی که رفت تو بودی و اونی که بخاطر توتو قلب هيچکی نرفت من

تقديم به دستان مهربانی که اقاقی وجودم را در بر گرفت و قلب بی

قراری که سيراب از عشق آسمانی اش شدم.

از من فرصت پروانه شدن را نگيريد.می خواهم تا سقف خوشبختی بپرم و

ستاره سعادت را نصيب خوکنم.

مرا مجال دهيد تا نفس بکشم و ديگران را دوست بدارم خيال زرد شدن ندارم

با عشق هميشه بهارم.

صدايت سکوت است وسکوت مرا در دريای خيال غرق می کند چلچراغ

چشمانت روشن است و من از نگاهت نور می گيرم.

تا تو هستی عشق هستو بهار و من بهار را با سکوت چشمانت جشن

می گيرم.

                       دلم برای بی کسی هايم می گريد

چه زيبا لحظه ای بود آنگاه که

                                            چشمانم را با رد نگاهت متبرک ساختی

لحظه های بی تو بودن ثانيه های غم انگيزی است که مجنون وار می گريند 

و بی تو من با رانی ترين نگاه هستم که غربت سياه جاده را در چشمانت

ترجمه کرده ام. 

من مرگبار ترين سکوت در انتهای بغض شکسته ام با اشکهی بی صدا با ياد لحظه ای با تو بودن روزی هزار بار می میرم تا زير حجم سنگين فراق تنها بودن را با خاطر هايت تاب آورده ام.

عشق وخيال

يک عشق غوغای درون است وتمنای وصال

يک لحظه عروج است وتمنای وصال رسيدن به کمال

يک عشق سکوت است وسخن گفتن با چشم

يک عشق خيال است/وخيال است/وخيال

ای کاش سه چيز  در زندگی وجود نداشت

                             عشق.غرور.دروغ

کسانی هستند که به واسطه عشق از روی غرور دروغ می گويند

ما رو باش خيال مي کرديم هميشه يکي رو داريم

يکي که به وقت گريه سر رو شونه هاش بذاريم

ما رو باش خيال مي کرديم که يکي به فکرمون هست

ميون اين همه وحشت توي اين کوچه بن بست

ما رو باش دل به کي بستيم چشم به راه کي نشستيم

ما که واسه خاطر تو قرق ماهو شکستيم

وقتي خورشيد حقيقت از خواب قصه برآشفت

تازه فهميدم چه آسون چشم تو به من دروغ گفت

هاج و واج رد نگاتو به گلاي قالي دوختي

یه شب دلم گرفته بود مثل هوای بارونی       

دلم هواتو کرده بودهوای شیرین زبونیت      

دلم میخواد گریه کنم بگم که سخت تنهایی       

ای هم صدای آشنا بگو که پیشم میمونی         

نمی دونم چه حالی وکجایی وچه می کنی       

اما صدات تو گوشمه میگی که پیشم میمون ی 

ای رهگذر ای آشنای ناشناسم...

من پاره ای از یک دل صد پاره هستم...

در جست و جوی کاروان زندگیها...

تک ساربانی بیکس و آواره هستم...

در گذرگاه زمان                                                                         

خیمه شب بازی دهر

با همه تلخی و شیرینی خود میگذرد

عشق ها می میرند

رنگ ها رنگ دگر می گیرند

وفقط خاطره ها است که چه شیرین و چه تلخ

دست ناخورده بجا می ماند

و فقط خاطره ها...

به یادت داغ بر دل می نشانم

ز دیده خون به دامن می فشانم

چونی گر نالم از سوز جدایی

 نیستان را به آتش می کشانم

بودیم و کسی پاس نمی داشت که هستیم

                                                    باشدکه نباشیم و بدانند که بودیم

به یاد آشنایان آشنا باش

                               به پیغامی که بینی با وفا باش

چو یادتو همیشه خاطر ماست

                               تو هم هر جا که هستی یاد ما باش

هر گاه بتوانم بعد از هر شکست لبخند بزنم شجاع خواهم بود.

دردیاریی که درآن نیست کسی یار کسی

کاش یا رب نیفتد به کسی کار کسی

از اين سفره ي سرد و خالي

از اين سر پناه خيالي

نجاتم بده ، نجاتم بده

از اين خواب عاشق کش بد

از اين فکر بايد نبايد

نجاتم بده ، نجاتم بده

از اين صحنه ي پر هياهو

تو از ترس چاقو در آهو

نجاتم بده ، نجاتم بده

از اين لحظه هاي کشنده

از اين ضجه هاي زننده

نجاتم بده نجاتم بده

نجاتم بده نجاتم بده

نبايد بذاري ستاره بميره

نبايد دل شادي ما بگيره

نبايد که اين ترس دوري بريزه

همين وحشت از تو مردن عزيزه

همين نم نم غم ، کنار تو خوبه

چه خالي ، چه پر ، مثل شعر نو خوبه

جهان با تو سرريز و لبريز رنگه

کنار تو آوارگي هم قشنگه"

در حیرتم از مرام این مردم پست

زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم

اما گریه به من نیاموخت که چگونه زندگی کنم

تو نیز به من آموختی که چگونه دوستت بدارم

اما به من نیاموختی که چگونه فراموشت کنم

خداحافظ برای تو چه اسان بود

ولی قلب من از این واژه هراسان بود

خداحافظ برای تو رهایی داشت

برای من غم تلخ جدایی داشت!!!!

من غریبه دیروزم،آشنای امروز و فراموش شده فردا............پس در آشنایی

 امروز مینگرم تا در فراموشیه فردا یادم کنی

از گل پرسید عشق چیست؟ گفت از من خوشبو تر

از پروانه پرسید عشق چیست؟ گفت از من زیباتر

از شمع پرسیدعشق چیست؟ گفت از من سوزنده تر

از عشق پرسید تو چیستی؟ گفت نگاهی بیش نیستم

                                            مي داني چرا برايم  چنين  بي همتایی؟؟

تو همان يگانه اي هستي  كه زماني  را براي شناختن  من صرف كردي

اهل فدا كاري  نيستم

اما  اگر چنين  كنم
  عشقم  نثار  آنهايي است  كه بي شك  قابل اعتمادند  و
مرا باور  دارند 

نمي دانم  چرا چنين  سخت است
راز دل گشو دن

آنگاه  كه اسرارت  را بر ملا  مي سازي 

بايد يقين  بداني   مخاطبت 

به  راستي   دوست توست

                         غم تنهائی
            خيلی‌ها را پير كرد
                         با صدای فريدون فروغی